Kom van die kont af na het eten... Ik heb mijn bloedsuiker met 25% verlaagd met een wandeling van 15 minuten na de maaltijd. Dit is goed. Verhoogde bloedsuiker is slecht. Andere dingen om in gedachten te houden: 1) Activiteit na de maaltijd is beter dan activiteit voor de maaltijd. Activiteit na de maaltijd verlaagde de Glycated Hemoglobin (HbA1c) met 11%, samen met verlagingen in zowel nuchtere als post-maaltijd bloedsuiker. De enkele wandeling voor het ontbijt toonde geen significante verlagingen aan. 2) Een activiteit van 10 minuten na de maaltijd is beter dan een enkele dagelijkse wandeling van 30 minuten. De strategie na de maaltijd verlaagde de bloedsuikerstijging van 3 uur na de maaltijd (incremental AUC) met 12% in het algemeen en met 22% specifiek na de avondmaaltijd, die doorgaans de meeste koolhydraten bevat en gevolgd wordt door het meest sedentaire gedrag. Onder obese, inactieve oudere volwassenen (boven de 60), verbeterden zowel een wandeling van 15 minuten na de maaltijd als een aanhoudende wandeling van 45 minuten in de ochtend de bloedsuikercontrole aanzienlijk, met een gemiddelde verlaging van de bloedsuiker met respectievelijk 10% en 7%. Wandelen na de maaltijd was bijzonder effectief en presteerde beter dan wandelen in de ochtend in het verlagen van de bloedsuiker 3 uur na het diner. Het doel voor metabolische gezondheid is kleine, geleidelijke en langdurige stijgingen van de bloedsuiker na de maaltijd, niet scherpe pieken. Bloedsuikerpieken veroorzaken intense insulinepieken die insulineresistentie en metabole disfunctie aanwakkeren. Ze versnellen ook veroudering en vaatbeschadiging door oxidatieve stress, endotheliale disfunctie en ontstekingssignalen te versterken. Daarentegen ondersteunen soepelere bloedsuikercurves een gezondere vetmetabolisme en metabolische flexibiliteit. Het minimaliseren van pieken vermindert ook eiwitglycatie en de vorming van Advanced Glycation End products (AGE's), waardoor cumulatieve weefselschade wordt verlaagd en een langere gezondheidsspanne wordt ondersteund. Bovendien leiden snelle bloedsuikerwisselingen tot reactieve dalingen die honger, verlangens en een verlies van eetlustcontrole bevorderen, terwijl stabiele bloedsuikerspiegels helpen om verzadiging te behouden.