JAPONYA'NIN DÜŞEN DOĞUM ORANLARI: SAVAŞ SONRASI PATLAMADAN REKOR DÜŞÜK SEVIYELERE – 70 YILLIK BIR EĞILIM Japonya'nın toplam doğurganlık oranı (TFR, kadın başına ortalama çocuk) 1950'lerden bu yana hızla düştü; 1950'de 3,6'nın üzerinden, son yıllarda yaklaşık 1,2–1,3'e düştü—nüfus istikrarı için gereken 2,1'lik ikaleme seviyesinin çok altında. Bu uzun vadeli düşüş, son on yıllarda ekonomik, sosyal ve kültürel faktörlerin birleşmesiyle hızlandı. Devam eden düşüşün temel nedenleri şunlardır: •Ekonomik baskılar — Durağan ücretler, yüksek yaşam maliyeti/çocuk yetiştirme maliyeti, iş güvensizliği (özellikle genç erkekler için) ve pahalı konut/çocuk bakımı aile kurmayı karşılanabilir hissettirir. •Gecikmiş veya kaçınılmış evlilik — İlk evlilikte ortalama yaş keskin bir şekilde artmıştır (kadınlar için 1950'de ~23'ten bugün ~29–30'a yükselmiştir), birçok kişi kariyer odaklılığı ve geleneksel cinsiyet rolleri nedeniyle daha uzun veya kalıcı olarak bekar kalmayı tercih etmektedir. •İş-yaşam dengesizliği — Yoğun kurumsal kültür, uzun çalışma saatleri ve sınırlı esneklik, kariyer ve aileyi dengelemeyi zorlaştırır—özellikle de çocuk bakımı/ev işlerinin çoğunu taşıyan kadınlar için. •Cinsiyet normları ve beklentileri — Geleneksel iş bölümü uygulamalarının devam etmesi, kadınların kariyer peşinde koşulurken çocuk sahibi olmaktan caydırır; Birçok kişi daha az çocuk ya da hiç çocuk seçmez. • Sonraki doğum ve kısırlık — Ertelenen aileler tamamlanmış doğurganlığı azaltır; Toplumun bireyciliğe ve küçük ailelere kayması bu eğilimi artırıyor. Sonuç: Japonya'nın nüfusu hızla azalıyor; yaşlanan toplum zorlukları, iş gücü kıtlığı, zorlanan emeklilikler ve ekonomik durgunluk gibi sorunlar yaklaşıyor. İşte Japonya'nın son 70+ yıldaki TFR düşüşünün özet bir grafiki (BM, Dünya Bankası, Macrotrends ve ulusal kaynaklardan derlenen veriler; örnek için yaklaşık değerler): •1950: ~3.6 •1960: ~2.0 (bebek patlaması sonrası düşüş) •1970: ~2.1 •1980: ~1.75 •1990: ~1.54 •2000: ~1.36 •2010: ~1.39 •2020: ~1.33 •2023: ~1.20 (rekor en düşük) •2024/2025 tahmini: ~1.22–1.37 (hafif dalgalanmalar ama yine de kritik derecede düşük) 1950'lerin zirvesinden 1.4'ün altına düşen keskin düşüş, gelişmiş ülkelerdeki daha geniş toplumsal değişimleri yansıtıyor, ancak Japonya'nın ekonomik durgunluğu ve katı normların birleşimi, onu en aşırı örneklerden biri haline getirdi. Bu eğilimi tersine çevirebilecek ne olabilir—daha iyi iş-yaşam politikaları, göç mi yoksa kültürel değişiklikler mi? Japonya'nın hikayesi, birçok yaşlanan toplum için bir uyarıdır. 📉🇯🇵