Onderwijs in 2016 zag er heel anders uit. Voordat onchain-credentials, transparante studentenfinanciering of wereldwijde leerdermobiliteit ter sprake kwamen. Een snelle terugblik op waar het onderwijs toen stond. 🧵⤵️

In 2016 waren credentials op papier opgeslagen. Diploma's zaten in archiefkasten en PDF's. Het verifiëren ervan over grenzen heen was traag en kostbaar. Vertrouwen was handmatig, gefragmenteerd en gemakkelijk te manipuleren.

Je academische identiteit stopte bij je afstuderen. Leren buiten formele instellingen telde zelden mee, en records reisden niet wereldwijd. Vaardigheden waren echt, erkenning niet.

Onderwijssystemen werkten in silo's. Overheden, scholen en kredietverstrekkers opereerden afzonderlijk, zonder gedeelde infrastructuur. Afstemming was de uitzondering, niet de regel.

Dat was 2016. Het volgende tijdperk gaat over het herbouwen van onderwijs met transparantie, mobiliteit en impact in de echte wereld. De verschuiving is al aan de gang.