Izraelczycy mogą twierdzić, że te słowa nic nie znaczą. Ale wiem na pewno, że WIELU Irańczyków w Iranie znalazło odwagę, by wyjść na ulice, ponieważ naprawdę wierzyli, że pomoc z zewnątrz nadejdzie. I za tę wiarę w naszych rzekomych przyjaciół zostali zastrzeleni w dziesiątkach tysięcy. Jeśli Izrael nic nie zrobi, to nieodwracalnie uszkodzi relacje. To nie jest groźba, to fakt. Irańczycy przez lata machali izraelskimi flagami, narażając swoje życie, w czasie, gdy cały świat odwracał się od nich. Jeśli nie dojdzie do interwencji, lub jeśli będzie ona zbyt ograniczona po tym całym czekaniu, nie widzę żadnej przyjaźni irańsko-izraelskiej jako realistycznej w przyszłości. Nikt nie może zapomnieć o krwawym miesiącu styczniu, a jeśli pomoc z zewnątrz nigdy nie nadejdzie lub będzie zbyt mała, porzucenie nie zostanie wybaczone. Kiedy Netanyahu wygłosił te uwagi w sierpniu, Irańczycy naprawdę w nie wierzyli. Teraz, gdy liczymy naszych martwych, jedyne pytanie, które wszyscy mają na myśli, to czy były to tylko puste słowa. Większość odpowiedzialności spoczywa na Trumpie, nie będę się z tym kłócił. Złożył najbardziej niedawne i najbardziej bombastyczne obietnice i ponosi większą część winy za niekończącą się bierność. Ale jeśli prawdziwym planem Netanyahu było siedzenie z założonymi rękami i po prostu czekanie, aż Donald Trump podejmie decyzję, podczas gdy trwała miesięczna rzeź, lepiej by było, gdyby w ogóle nic nie obiecywał.