In 1979 debuteerden Sovjet-ingenieurs met een mechanische reus genaamd de ESH 6.5/45. Met een gewicht van 280 ton was hij te zwaar voor wielen of tracks, die hem in de zachte aarde van Russische mijnen zouden laten zinken. In plaats daarvan leerden ze hem lopen. Met behulp van twee enorme stalen "schoenen" tilde de machine zijn hele lichaam op, verschoof naar voren en zette zichzelf weer neer. Binnenin de cockpit voegden de operators een vleugje thuis toe met kant-en-klare gordijnen, wat een surrealistisch contrast creëerde tussen het gezinsleven en een enorme lopende monster.