Kuantum sonrası imza şemalarında gerçek sistemlerde nasıl davrandıklarını düşünmeye başladığınızda ortaya çıkan bir takas vardır. Hız, imza boyutu ve temel güvenlik varsayımlarının ne kadar muhafazakar olduğu genellikle birbirine karşı çıkabilir. Genellikle bunlardan ikisinde makul bir iş çıkarabilirsiniz ama hepsini aynı anda elde edemezsiniz. Buna "Kuantum Sonrası İmza Trilemması" diyorum. Post-kuantum imzalarını bir üçgen içinde oturan gibi düşünmek, tasarım alanını mantıklı hale getiriyor. Farklı sistemler tek başına daha iyi ya da kötü değildir. Hangi maliyetleri ödeyecekleri ve bu maliyetlerin nerede ortaya çıkacağı konusunda farklı seçimler yapıyorlar. Bunu açıkça belirttiğinizde, bir şemayı bir sistemle eşleştirmek, hangisinin "en iyi" olduğunu soyut olarak tartışmaktan daha kolay hale gelir. Bunu aşağıda daha ayrıntılı olarak yazdım.

@solana ile post-kuantum hazırlık konusunda yaptığımız çalışmalarla gurur duyuyorum. Solana test ağına post-kuantum imzaları geliştirdik ve dağıttık, gerçek bir PQ geçiş yolunun nasıl görünebileceğine odaklanan bir kriptografik denetim yaptık ve kuantum hesaplama saldırılarının ağ üzerindeki etkisini sunduk. Her zincir sonunda bu işi yapmak zorunda kalacak. İşbirliğini kolaylaştırdığı için @tamgros'a büyük teşekkürler. 2026'da @qdayclock'dan daha fazlası gelecek. Rapor yakında açık kaynak olacak.

"Q-Day ne zaman?" Ya da daha spesifik olarak, "Bir kuantum bilgisayar ECDSA ve EdDSA'yı bozarak ne zaman fon çalabilecek?" Bu, manşetlere yol açan ve çok tartışılan bir konu olsa da, dijital varlıklar için yanlış bir soru. Güvenlik, tarihi tahmin etmeye bağlı değildir. Bu, protokolleri yükseltip kullanıcı varlıklarını kuantum sonrası kriptografiye *herhangi bir* makul Q-Day'den önce mi taşımamıza bağlı. 🧵