Over het onderwerp creditcards: Het lijkt oneerlijk dat de puntenprogramma's die worden aangeboden aan de kaartgebruikers met een hoog inkomen, worden betaald door de kaartgebruikers met een laag inkomen die geen punten of andere beloningsprogramma's met hun kaarten krijgen. Punten- en beloningsprogramma's zijn in feite een korting op elke aankoop. Hoe hoger de beloningsvoordelen, hoe hoger de korting die het kaartbedrijf de retailer in rekening brengt om de kosten van de voordelen te dekken. Hoe groter de beloningen, hoe hoger de korting. Kortingstarieven kunnen zo laag zijn als ~1,5% voor kaarten zonder beloningen, maar zo hoog als 3,5% of meer voor 'zwarte' of 'platinum' kaarten. Aangezien de retailers of dienstverleners alle consumenten dezelfde prijs voor dezelfde artikelen of diensten in rekening brengen, subsidiëren de miljoenen consumenten met een laag inkomen zonder beloningsvoordelen in feite de platinum-kaarthouder wanneer hij zijn kaart gebruikt. Met andere woorden, de consument met een laag inkomen betaalt een extra 2% op zijn creditcardaankopen om de beloningspunten voor de platinum-kaarthouder te dekken. Dit lijkt me niet juist. Wat mis ik?