büyükannem eğitimciydi, 50'lerde Havana'da özel bir okul açtı ve müdür olarak çalıştı Gece yetişkinler için bazı İngilizce dersleri de verdi bu yüzden Castro'nun adamları okulu 1959'dan sonra ele geçirdi Hiçbir şeyden inşa ettiğiniz hayaliniz, onu kısa sürede yakan aptallara verilmek başka bir şey Ama büyükannemin bahsettiği tüm olayın en aşağılayıcı yönü bundan daha spesifikti Her şey bittikten sonra kapısına erkeklerin gelmesi, okul için aldığı masa sayısını, kara tahtaları vs. içeren bir envanter kağıdını tutuyordu ve bulamadıkları birkaç masa hakkında sorular sorulmak. kelimenin tam anlamıyla o. Okulda neden 48 masa var ve envanterdeki 50 masa değil. Tabii ki cevap kırılıp dışarı atıldıklarıydı. Envanter sayfası eskiydi. Ama ona inanmadı, silah zoruyla korkuttu. küçük bir hanımefendi, muhtemelen 100 pound ağırlığında bir okul müdürü. Nerede lanet masalar? Bunu sonsuza kadar hatırladı. Neredeyse 70 yıl geçti ve durum daha absürt, ahlaki ve ekonomik olarak daha iflas etmiş durumda Küba'da buzdolabınız bozulursa, hükümet size yeni bir buzdolabı gönderene kadar (yedisinde hiç) beklersiniz ve bunu devlet maaşından kesirsiniz. Devlet maaşınız ayda ~16 USD. Daha fazla kazanmak için bir Avrupa ya da Kanadalı turiste rastgele bir çöp satın almaya çalışarak — onları yeterince takip eder ve ikna ederseniz, size 20 dolar verirler, bu da doktorunuzun bir ayda kazandığından fazladır. Ki bu bir şey, çünkü aslında hiç mağaza yok, sadece kartta 5-6 şey listelenen erzak tezgahları var ve bilet karşılığında size takas edecekler. Pirinç, şeker, tuz, sigara. Sigara içmiyorsan, sigara payını başka bir şeyle takas edersin. tuvalet kağıdı. Çocuklarınız büyüdüğünde taşınmazlar, taşınacak yerler kalmaz. Hiçbir şey inşa edilmiyor, hiçbir şey satılık değil ve zaten paran yok. Kağıt duvarlar ördünüz, birbirinizi duymuyormuş gibi davranıyorsunuz. ailenizi ziyaret ederken Küba'ya kaçak getirdiğiniz şey pahalı şeyler değil, en değerli eşyalar film kopyaları ve video oyun romları olan USB sürücüler ve 5 dolarlık Cafe Pilon kutularıdır Çünkü Küba yaptığı iyi kahveyi ihraç ediyor ve yerel halkı o kadar kötü şeyler içmeye kalıyor ki, 5 dolarlık kutu gerçekten lüks hissettiriyor. Büyük teyzemi ziyaret ederken, komşularından biri gelip kendine bir fincan kahve yaptı. Getirdiğimiz tenekeden yeni olduğunu bilmiyordu; her zamanki konteynerlerine aktarılmıştı. Yetişkin bir adamın gözlerinde özür dolu yaşlarla dolduğunu gördü çünkü dudakları içkiye değdiği anda bunun farklı olduğunu anladı. komşusunun Cafe Pilon'unu içti, bunun sadece sıradan bir şey olduğunu düşündü ve neredeyse ağlayacaktı. Çünkü komşusundan inanılmaz değerli bir şeyi sormadan aldığını hissediyordu. Neyse, demek istediğim şu: New York'ta insanların özel mülklerine el koymayı denemenize gerek yok. Florida'dan 90 mil uzaklıkta, inanılmaz zeki insanların, gerçekten ciddiyim, bunu üç çeyrek yüzyıldır yaptığı bir ada var.

OY! Adamı duydun. Eğer bir HV-MTL NFT'niz varsa ve bunu yapmadıysanız, gidin yapın. Bu birkaç saniye sürer ve cüzdan delegasyonu destekleniyor. Daha fazla bilgi burada: